به جای مقدمه

سلام
حدود یک سال می شود که وقت نکرده ام سراغ وبلاگ قدیمی ام(انتقاد...) بروم ،ناگفته نماند که آن وبلاگ ،گاه نوشته های دبیر سیاسی انجمن اسلامی (مستقل) بود و اکنون حقیردیگر دبیر سیاسی آن انجمن نیستم، هر چند که در طی یکسال فعالیت های سیاسی ام منقطع نبوده اند اما به جهت ماراتون طاقت فرسای آزمون کارشناسی ارشد عملا فرصت برخی فعالیت های جانبی مانند وب لاگ نویسی عملا فراهم نبود. البته عنایت به این نکته حایز اهمیت است که گهگاهی مطالبی هر چند پراکنده می نوشتم که به دلایلی یا خودم مزاج انتشار نداشتم یا آنکه متولیان امر درمواردی جرات انتشار نداشتند مانندمقاله " تبیین استراتژی کیهان در مواجهه با نامه دکتر محسن رضایی" که در آنجا به واکاوی سرمقاله توهین آمیز آقای شریعتمداری به دکتر رضایی پرداخته بودم که از سوی خبرگزاری محترم تابناک منتشر نشد!!! (البته در آینده شاید آنرا روی وبلاگم بگذارم)
آنچه گفته شد توام باتصنیف مهیب کج فهمی از نوشته هایم و دلایلی دیگر که مجال آن نیست همه وهمه حایلی شد برای عدم انتشار گاه نوشته های حقیر. اما گذار بر محکمه وجدان حکم ننوشتن را حرام اعلام کرد !!! به پیشنهاد پدر فاضل و بزرگوارم تصمیم بر انتشار یک هفته نامه و شاید روزنامه استانی گرفتم که هنوز در حد تئوری باقی مانده است !
مع الوصف برای تعادل وجدان و وسوسه های نوشتن تصمیم گرفتم که وبلاگ جدیدی با همان دغدغه های قدیمی اما اینبار مصمم تر راه اندازی کنم.
نظرات و انتقادات شما بزرگوار را با تمام وجود پذیرایم